Δεν είχα σκοπό να σημειώσω κάτι τις μέρες αυτές, αλλά είδα κάποια λόγια του Κου ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΓΙΩΣΑΦΑΤ που με άναψαν πολύ (στην ομάδα Ψυχολογία-Φιλοσοφία), δεν μπόρεσα να αντισταθώ, κι έτσι ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΩ εδώ κάποια πράγματα.

(Συνήθως δεν αρπάζομαι από τέτοια, αλλά στο βιβλίο μου για τη Σκιά, έχω ολόκληρο Κεφάλαιο για την οικογένεια και τη Σκιά της, κάνω και σχετικές ομιλίες, και γι’ αυτό ένιωσα την ανάγκη να υπερασπιστώ ό,τι προσωπικά πρεσβεύω).
__________________

 

ΛΕΕΙ λοιπόν Ο Κος Γιωσαφάτ:
Η ευτυχία σε ένα οικογενειακό τραπέζι είναι τις περισσότερες φορές πραγματική. Δεν υπάρχει κάτι ψυχαναγκαστικό, αυτά τα λένε συνήθως οι συγγραφείς στα βιβλία και οι εργαζόμενοι στα μίντια. Οι άνθρωποι σήμερα είναι ειλικρινείς, δείχνουν αυτό που είναι, φανερώνουν τον εαυτό τους, δεν κλείνονται σε συμβάσεις. Γι’ αυτό αν κάτι δεν πάει καλά, φουντώνουν οι οικογενειακές έριδες.

 

Προσωπικά, αντιλαμβάνομαι να λέει ότι:
επειδή σήμερα ξέρουμε, τολμούμε και μπορούμε να μιλούμε και επειδή δεν μένουμε σε συμβάσεις και είμαστε ειλικρινείς (!!!!????…), ΟΤΑΝ στην οικογένεια διαφωνούμε, μπορούμε και ξερουμε και τολμούμε να εκφραζόμαστε και γι’ αυτό εμφανίζεται η έριδα…. Αλλιώς, κατά κανόνα, δεν υπάρχει θέμα στις οικογενειακές συγκεντρώσεις….
__________________

 

ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ:

Πιστεύω ότι ασφαλώςκαι ΔΕΝ είναι έτσι, τουλάχιστον τις περισσότερες φορές.
ΣΥΝΗΘΩΣ, ούτε οι άνθρωποι, κατ’ εμέ, είναι ειλικρινείς, ούτε δείχνουν αυτό που είναι, ούτε φανερώνουν τον εαυτό τους, και, ΝΑΙ, ΚΛΕΙΔΑΜΠΑΡΩΝΟΝΤΑΙ σε συμβάσεις, και, ΝΑΙ, ΟΡΓΙΑΖΟΥΝ οι οικογενειακές έριδες!!!
Σαφώς και θεωρώ ότι κατά περίσταση όντως υπάρχει πραγματική οικογενειακή ευτυχία στις γορτές, αλλά ούτε κανόνας είναι, ούτε συνέπεια κάποιας γενικότερης οικογενειακής αρμονικής τάξης.
Οπότε, ο όποιος ψυχαναγκασμός των γιορτών, σ΄ένα φόντο σαν αυτό που εγώ βλέπω, είναι φυσική συνέπεια.
Στο φόντο του Κου Γιωσαφάτ, είναι ανύπαρκτος. Σέβομαι την άποψή του, αλλά ειλικρινά, απορώ σε ποιούς ανθρώπους και σε ποιες κοινωνίες αναφέρεται...
__________________

 

ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ο Κος Christos Karopoulos απάντησε στο σχόλιό μου, συμφωνώντας, εγώ ξαναθυμήθηκα τη θέση του Κου Γιωσαφάτ για τους ανθρώπους, σήμερα, ένιωσα ότι ζω ως άνθρωπος και επαγγελματίας σε εντελώς άλλη διάσταση, δεν κρατήθηκα, κι έγραψα κι άλλα, μεταξύ των οποίων:

…Γενικότερα ο θεσμός της οικογένειας αλλάζει και επαναπροσδιορίζεται, ζητά νέες νοηματοδοτήσεις ουσίας και όχι τυπολαγνεία. Οπότε το καθήκον της συντήρησης αυτού του σχήματος σε τυπικό επίπεδο, ενώ είναι ήδη καθημερινά βαρύ, σε γιορτές που ο τύπος ζητά μεγαλύτερο υποκριτικό ρόλο, γίνεται συχνά αφόρητο.
Ο Κος Γιωσαφάτ θεωρεί πως σήμερα οι άνθρωποι μιλούν, εκφράζονται, και γι αυτό, όταν κάτι δεν πάει καλά, τολμούν και τα λένε κι έχουμε τις έριδες.

 

Πιστεύω ακριβώς το αντίθετο.
Θεωρώ (υποκειμενικά πάντα) ότι οι περισσότεροι ΚΑΙ ΔΕΝ μιλούν αυθεντικά, ΚΑΙ ΔΕΝ γνωρίζουν καν τι σημαίνει αυθεντικότητα ή δεν έχουν το κουράγιο να την ψάξουν – πόσο μάλλον να την υποστηρίξουν.
ΑΚΡΙΒΩΣ γι αυτό, επειδή ΔΕΝ μιλούν έχουμε τις έριδες, κι ΟΧΙ γιατί εκφράζονται.
Αν πεις αυτά που θέλεις, μπορεί να τελειώσει κάποια σχέση. Αλλά αυτό είναι καθαρό, είναι μία αλήθεια, χωρίζουν τα μονοπάτια μας, πάει τέλειωσε, καλό μας ταξίδι.
Η έριδα είναι άλλο πράγμα, είναι ο θυμός γιατί ο Άλλος τολμά να διαφέρει από σένα. Επίσης, προσωπικά, δεν πιστεύω καθόλου στα έτοιμα «πανανθρώπινα ιερά» νοήματα, του είδους¨»ε, γονιός μου είναι, τι να κάνω… παιδί μου είναι, αδελφός μου είναι…», κλπ.

 

Καμία σχέση, ούτε οι περίφημες εξ αίματος σχέσεις δεν είναι a priori ιερές – για μένα.

Το ρητό «το αίμα νερό δεν γίνεται», το καταλαβαίνω μόνο συμβολικά, για κάποιον με τον οποίο κάναμε πολλά κι ωραία και σημαντικά πράγματα μαζί για κάποιον καιρό, ΑΣΧΕΤΩΣ συγγένειας.
Αλλιώς, αν το θεωρήσουμε σε σχέση με την επιφάνεια και την τυπολατρεία…. το αίμα όχι μόνο ΓΙΝΕΤΑΙ νερό, αλλά μάλιστα και νερό τοξικό, δηλητηριασμένο, οχετού.
Γι’ αυτό και αναρωτιέμαι για ποιους ανθρώπους και για ποιες κοινωνίες μιλά ο Κος Γιωσαφάτ… και για το πού τελικά ζω και εργάζομαι εγώ…
____________________

 

Όπως και νάχει, ας είναι ο επερχόμενος χρόνος ουσία και συνάφεια για ό,τι είναι και χρειάζεται ο καθένας μας… όπου και όπως και αν ζει…

Post A Comment

Βίντεο με κείμενο που διαβάζεται ζωντανά, με συνοδεία μουσικής και ξενάγηση σε λεπτομέρειες των εικόνων του βιβλίου

On my approach PSP, for improvised embodied interaction

Επιλογές από πολλές σελίδες του βιβλίου, διαθέσιμες για ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ

Αποσπάσματα κειμένου ως σύντομες αυτόνομες αναρτήσεις ή διαβασμένα ζωντανά από τις παρουσιάσεις του βιβλίου

ενδεικτικά, κάποια από τα 25 αυτόνομα κείμενα του βιβλίου, μαζί με τις εικόνες τους

Δείγματα παρουσιάσεων διαφορετικής θεματολογίας, για γόνιμη ανταλλαγή πομπών – δεκτών [Σκρά 12, Θεσσαλονίκη]

Ένα οδοιπορικό στην ύπαρξη και τη στιγμή, στα μυστήρια της ανθρώπινης εμπειρίας και της προσωπικής πραγματικότητας, στον καθρέφτη και τις Σκιές των ματιών του Άλλου – (Το 1ο βιβλίο μου, Μάιος 2017)

Κάποιες δραστηριότητες και συνεργασίες – αυτόνομες ή περιοδικές

Σκόρπιες σημειώσεις για μικρά και μεγάλα πράγματα και για ό,τι ξεπετιέται μέσα μου με διάφορες αφορμές

Μια επίσκεψη στα άδυτα των στιγμών και των ημερών μας – (Το 2ο βιβλίο μου, Ιανουάριος 2018)

25 μικρά κείμενα και εικόνες για τον έρωτα, την αγάπη, τον πόθο και τη ζωή [Τετράδιο Α] – (Το 3ο βιβλίο μου, Φεβρουάριος 2018)

Αποσπάσματα του βιβλίου μου «Ο χορός των θαυμάτων: τα μεγάλα ταξίδια στα μικρά βήματα»

Αποσπάσματα του βιβλίου μου «Σημιειώσεις για σένα»

Αποσπάσματα του βιβλίου μου «Σκιά: ο σιωπηλός σύντροφος στο ταξίδι της ζωής μας»

ISBN και πληροφορίες για τις διάφορες εκδόσεις όλων των βιβλίων μου.

…από αυτά που θα ήθελα να είχα πει εγώ αλλά με πρόλαβαν άλλοι…

  • Kατηγορίες

  • Αρχείο

  • Σκιά: ο σιωπηλός σύντροφος στο ταξίδι της ζωής μας

  • Ο χορός των θαυμάτων

  • Σημειώσεις για σένα

  • Tags

  • Subscribe to my blog

  • Professional Facebook Page