to shift in English: click the icon at the top right corner

____

 

Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη, τον Φεβρουάριο του 1953.

_________________________________

Μια ζωή σε ένα γρήγορο σκίτσο…

Είμαι ψυχοθεραπευτής με κεντρικό άξονα δουλειάς τη θεραπεία Gestalt. Κάνω διάφορα πράγματα εντός και εκτός Ελλάδας, είμαι μέλος της E.A.G.T. (Ευρωπαϊκό Όργανο για τη θεραπεία Gestalt) και εξωτερικός συνεργάτης σε εκπαιδευτικά και άλλα προγράμματα διάφορων Κέντρων εκπαίδευσης και ψυχοθεραπείας, επίσης εντός και εκτός Ελλάδας. 

Εστιάζομαι σε υπαρξιακά θέματα καθώς και στις σχέσεις έρωτα – αγάπης – πόθου (σταδιακά, δόμησα ένα σχετικό πρόγραμμα ομιλιών και βιωματικών εργαστηρίων με τον τίτλο “ Τα μάτια που με κοίταξαν”).

Από το 2006 ανέπτυξα την προσέγγιση ενσώματης αλληλεπίδρασης PSP (Process-Stage-Praxis), ως ένα επιπρόσθετο ψυχοθεραπευτικό εργαλείο με πολλές δυνατότητες εφαρμογής.

Τον Δεκέμβριο του 2016 γίνεται η έκδοση του βιβλίου μου “…στους αιρετικούς της αγάπης: τα μάτια που με κοίταξαν” (η Αγγλική μετάφραση του βιβλίου είναι προγραμματισμένη για τον Σεπτέμβριο του 2017).

_________________________________

Μια ζωή σε μερικές παραγράφους…

ΣΗΜΕΡΑ, είμαι αποκλειστικά επικεντρωμένος στην ψυχοθεραπεία Gestalt (άτομα, ομάδες, εκπαίδευση, συγγραφή, κλπ). Επίσης, ασχολούμαι με ό,τι αφορά την ευρύτερη προοπτική Gestalt: τις διάφορες εφαρμογές των αρχών και των θεωρητικών ιδεών που απαρτίζουν ένα είδος “φιλοσοφίας” Gestalt, όμως πέρα από το ψυχοθεραπευτικό πλαίσιο (χώρος της εργασίας και της εκπαίδευσης, εθελοντισμός, τέχνη, κοινωνικές παρεμβάσεις, κλπ).

Όμως το τώρα μου δεν είναι παρά μία περιοχή της διαδρομής μου, η οποία ωστόσο εμπεριέχει όλη την ιστορία της, όπως όταν βάζουμε διαφάνειες με σχέδια τη μία επάνω στην άλλη, και σε ό,τι βλέπουμε πάνω-πάνω συμβάλλουν όλα τα σχέδια από κάτω.

Και το δικό μου ταξίδι, άρχισε κάπως έτσι.

 

Κάποτε, σε έναν άλλον αιώνα, σπούδασα οδοντιατρική, αλλά την εξάσκησα μόνο με μερική απασχόληση, συνυπάρχοντας από κάμποσες δεκαετίες με ένα σοβαρότατο πρόβλημα του ποδιού μου. Αντίθετα, για ένα κρίσιμο και μεγάλο διάστημα της ζωής μου (15 χρόνια) δούλεψα επαγγελματικά ως συνθέτης – βλ. στο ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ ΜΕΝΟΥ από την αρχική σελίδα: http://www.petrostheodorou.gr/μουσική-τέχνες/ . Έγραφα μουσική τόσο για φυσικά (ακουστικά) όργανα, όσο και για ηλεκτρονικά ή συνδυάζοντας αυτές τις δύο πηγές ήχου. Τα έργα μου ήταν είτε αυτόνομες συνθέσεις είτε βασισμένα σε εικόνα, χορό, λόγο, θέατρο, ζωγραφική, και έχουν παιχτεί κατά καιρούς σε συναυλίες, παραστάσεις, στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Στη δισκογραφία υπάρχουν 5 δίσκοι (LP-album & CD), αλλά έχω και πολλές άλλες συνθέσεις. Η όποια μουσική μου δουλειά, άσχετα από το πλαίσιο και τους λόγους δημιουργίας της, τελικά κατέληξε με επιλογή μου να παρουσιάζεται και να διανέμεται στο διαδίκτυο. Σήμερα, δεν πιστεύω πως κάτι από αυτήν υπάρχει ακόμη στην αγορά, σε οποιαδήποτε μορφή.

Σύμφωνα με αυτά που κατά καιρούς έχω ακούσει και δει ως ανταποκρίσεις στις συνθέσεις μου, προκύπτει ότι χαρακτηρίζονται από έντονη εσωτερική ατμόσφαιρα, πυκνή γραφή, μεγάλη ποικιλία στο ύφος και στις αναφορές, σκηνική διάθεση, και από έναν ποιητικό χαρακτήρα μέσα από την σύζευξη «κλασικών» στοιχείων και σύγχρονης γραφής.

Για μία σύντομη παρουσίαση της μουσικής μου πορείας στον ιστότοπο (τράπεζα δεδομένων) ALLMUSIC, από τον François Couture (στα Αγγλικά), click here.

 Παράλληλα, στην ίδια αυτή μακρά και περασμένη πλέον περίοδο, ανέπτυξα από το 1989 και αρκετές πολιτισμικές – οργανωτικές πρωτοβουλίες. Αντιπροσωπευτικό δείγμα είναι η καθιέρωση καλοκαιρινού κύκλου πολλαπλών εκδηλώσεων για 5 χρόνια στη Μηλίνα του Ν. Πηλίου, και η ίδρυση τριών φορέων με στόχο τη δημιουργική συνεργασία και τη συντονισμένη παρουσία της «ιδιωτικής» δράσης στην Ελληνική πραγματικότητα.

Ως συνθέτης, από πολύ νωρίς ανέπτυξα την τάση να συνδυάζω τη μουσική με άλλες τέχνες, κάτι που με οδήγησε σε συχνές συνεργασίες με ζωγράφους, ηθοποιούς και χορευτές. Από το 1995, μέσα από αυτήν την τάση συνδυασμού πολλών εκφραστικών γλωσσών, πραγματοποίησα σειρά εργαστηρίων δημιουργικής έκφρασης και σκηνικού αυτοσχεδιασμού.

Ήχος, κίνηση, θεατρικός λόγος και κείμενα, συνδυαζόταν σε αυτοσχεδιασμούς στους οποίους συνλειτουργούσαν σώμα, φωνή, κίνηση, συναισθηματική έκφραση, ως ένα “όλον” αλληλεπιδραστικής έκφρασης. Τέτοιο αντιπροσωπευτικό εργαστήρι ήταν το “Πολύτεχνο”, που φτιάξαμε με την ηθοποιό και σκηνοθέτιδα Τίνα Στεφανοπούλου, το οποίο λειτουργεί και μέχρι σήμερα. Ωστόσο, στα τελευταία χρόνια, η συμμετοχή μου στο “Πολύτεχνο”, αν και πάντα ενεργή, είναι πλέον ελάχιστη, λόγω της αποκλειστικής μου επικέντρωσης στην ψυχοθεραπεία και προοπτική Gestalt. 

Ήδη από το 1998, με αφορμή τη σταδιακή επιδείνωση του προβλήματος με το πόδι μου, είχα αποφασίσει να στραφώ και να εκπαιδευτώ συστηματικά στην αυτογνωσία και την ψυχοθεραπεία. Ετσι, άρχισα παρακολουθώντας από το 1999 ως το 2000, στην Ελλάδα και στο Παρίσι, τη μέθοδο Tomatis (στον τομέα της ψυχοακουστικής ενεργοποίησης). Στην ίδια περίοδο συμμετείχα σε σεμινάρια δραματοθεραπείας και δυναμικής των ομάδων.



Τότε, πήρα μιά από τις σημαντικότερες αποφάσεις της ζωής μου, που από τότε άλλαξε δραστικά και θετικά όλη μου την πορεία και την ποιότητα όλων των στιγμών μου.

Παρακολούθησα το πλήρες 4ετές πρόγραμμα στην ψυχοθεραπεία Gestalt, του GESTALT FOUNDATION (είμαι μέλος της EAGT, του Ευρωπαϊκού Οργάνου για τη θεραπεία Gestalt). Για να ολοκληρώσω αυτές τις σπουδές, χρειάστηκε να πάρω και το πτυχίο (ΒA) Ψυχολογίας (Middlesex University). Η θεραπεία Gestalt και η βασική υπαρξιακή της φιλοσοφία, έγιναν -και ακόμη είναι- ο κεντρικός πυρήνας στον οποίον κυρίως βασίζω τη στάση μου, τις δραστηριότητές μου, και τη δημιουργικότητά μου με κάθε έννοια.

Παράλληλα, μέσα από τη συνεργασία μου με την ψυχοδραματίστρια – ψυχοθεραπεύτρια Χριστίνα Πατρινιού, αναπτύξαμε το πλαίσιο δράσεων, “Δημιουργική Επικοινωνία”, που λειτούργησε από το 2003 ως το 2006.

Από το 2003 ασχολούμαι και με το Playback Θέατρο, ένα είδος αυτοσχεδιαστικού – αλληλεπιδραστικού θεάτρου που δημιούργησε ο Jonathan Fox με tους συνεργάτες του. Υπήρξα η αφορμή για να έρθει το Playback στην Eλλάδα, και ιδρυτικό μέλος της Ομάδας «Ελληνικό Playback Θέατρο», ως τον Μάρτιο του 2006.

Στο μεταξύ, από το 2005, άρχισα να σχηματοποιώ την προσωπική μου προσέγγιση ΡSP (Process Stage Praxis -“επί της διαδικασίας” βασισμένη ενσώματη διάδραση). Στην PSP, γενικά, συνδυάζεται η ενσώματη αυτοσχεδιαστική αλληλεπίδραση με τις κεντρικές ιδέες και τις αρχές στις οποίες στηρίζεται η προοπτική Gestalt, χωρίς όμως ο στόχος να είναι υποχρεωτικά η εφαρμογή στην ψυχοθεραπεία. (Εδώ, υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες για την PSP και τα εισαγωγικά στην PSP ΒΑΣΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ).

Τον Οκτώβριο του 2006 σχημάτισα στη Θεσσαλονίκη την ομάδα Playback Θεάτρου T!NG, με την οποία συμπράττω μέχρι σήμερα. Η ομάδα αυτή εκπαιδεύτηκε μέσα από παραλλαγή της PSP (σχεδιασμένη σύμφωνα με τις ανάγκες του χώρου αυτού), η οποία είναι και η δική μου αντίληψη της εκπαίδευσης και της πράξης στο Playback Θέατρο. 

 



Η PSP μπορεί να αξιοποιηθεί ως συμπληρωματικό εργαλείο, σε ένα ευρύτατο πεδίο εφαρμογών και όχι μόνον στην ψυχοθεραπεία: την τέχνη, την εκπαίδευση, την εργασία.

Είναι πλέον, ένα (για μένα) πολύτιμο συμπληρωματικό εργαλείο σε ό,τι κάνω ψυχοθεραπευτικά με άτομα και ομάδες. Επίσης, είναι και ο προσωπικός μου τρόπος να “βλέπω” και να εμπλουτίζω διάφορες δράσεις μου, και εκτός του ψυχοθεραπευτικού πλαισίου. Γενικότερα, η  PSP μπορεί να βρει διάφορες εφαρμογές όπου ζουν και σχετίζονται άνθρωποι που επιθυμούν να δουλέψουν με τον Εαυτό τους και την προσωπική ανάπτυξη. Ένα μικρό βίντεο με την “άσκηση του μοτίβου”, μία βασική ιδέα της PSP, υπάρχει στο fb, σε αυτόν τον σύνδεσμο.

Η PSP, εκτός από ένα επίπεδο εφαρμογής, λειτουργεί και σε ένα εκπαιδευτικό, το οποίο γίνεται ολοένα και πιό ενεργό, παίρνοντας άτυπα τη μορφή μιάς “Σχολής”. Σε αυτό, αναπτύσσονται εκπαιδευτικά ΒΑΣΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ (βλ. info για την PSP),  ευέλικτα σε φόρμα, διάρκεια και περιεχόμενο, ανάλογα με τους εκάστοτε στόχους και ανάγκες. Τέτοια εκπαιδευτικά προγράμματα ήδη πραγματοποιούνται σε διεθνή οργανωτικά πλαίσια, με αντικείμενο την εξερεύνηση των δυνατοτήτων εφαρμογής της PSP ως συμπληρωματικό εργαλείο κυρίως στην ψυχοθεραπεία (και ιδιαίτερα στην Gestalt), στο Playback Θέατρο, και σε άλλες πολλές εφαρμογές της (εκπαίδευση, εργασία, τέχνη, κοινωνικές παρεμβάσεις, εθελοντισμός, κοκ).

Από τον Οκτώβριο του 2016 ξεκίνησε και το 1ο στην Ελλάδα πλήρες Βασικό Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα στην PSP για επαγγελματίες και σπουδαστές του χώρου της ψυχικής υγείας και συναφών πεδίων, το οποίο φιλοδοξώ να πραγματώνεται σταθερά, ανά  έτος.

Από τη στιγμή που μπήκα στην ψυχοθεραπεία Gestalt, επέλεξα να μη συνθέτω πιά μουσική. Φυσικά και αυθόρμητα, όλη μου η δημιουργικότητα διοχετεύτηκε σε οτιδήποτε σχετικό με τη φιλοσοφία και την ψυχοθεραπεία Gestalt. Παράλληλα, εκτός όλων των άλλων σχέσεών μου με αυτόν τον χώρο, με ενδιαφέρει πολύ η συγγραφή σχετικών θεμάτων σε διάφορες μορφές.

Πρακτικά, οι εναπομείναντες σύνδεσμοί μου με την τέχνη, είναι αυτά τα λίγα που κάνω με το Πολύτεχνο και το Playback Θέατρο. Ωστόσο, σημειώνω ότι, από τη στιγμή που και οι δύο αυτές δραστηριότητες γίνονται από το πρίσμα της PSP, και πάλι υπεισέρχεται η προοπτική Gestalt, η οποία έτσι κι αλλιώς ενυπάρχει στον πυρήνα της PSP.



Σε αυτήν την περίοδο της ζωής μου, συγκροτώ την ταυτότητά μου:

1
… μέσα από την επαγγελματική μου ενασχόληση με όλο το φάσμα της θεραπείας Gestalt. Η δουλειά μου αυτή αφορά πρόσωπα, ζευγάρια, κάθε είδους ομάδες, διαλέξεις και θεραπευτικά ή εκπαιδευτικά σεμινάρια για τη θεραπεία Gestalt στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και τη συγγραφή.

Όπως ήδη σημείωσα, είμαι μέλος της EAGT.

Επίσης, είμαι εξωτερικός συνεργάτης σε εκπαιδευτικά και άλλα προγράμματα με τα Κέντρα και Ινστιτούτα Εκπαίδευσης και ψυχοθεραπείας: “GESTALT FOUNDATION”, “INTEGRATIVE GESTALT TRAINING INSTITUTE”, “SINERGIA”, “ΙSTOK”.

Μέσα από τέτοιες συνεργασίες, πραγματώνω στην Ελλάδα και στο εξωτερικό την εκπαιδευτική μου δραστηριότητα: προσκαλούμαι από Κέντρα, Ινστιτούτα και διάφορους φορείς σαν εκπαιδευτής στη θεραπεία Gestalt (έτσι, όταν πρόκειται για κάποιο Εκπαιδευτικό Κέντρο στη θεραπεία Gestalt, το εκάστοτε  θέμα θεωρείται ότι καλύπτει απαιτούμενες ώρες του εκπαιδευτικού προγράμματος του φορέα που με προσκαλεί).

2

…μέσα από πολλά πεδία όπου υπάρχουν δυνατότητες εφαρμογής και διδασκαλίας της PSP στην Ελλάδα και το εξωτερικό (ωστόσο, σημειώνω πως καθόλου δεν θεωρώ ότι με την PSP προτείνω κάποιο είδος “θεραπείας μέσω τέχνης”). 

3

…μέσα από τη συστηματική συγγραφή για την γενικότερη προοπτική  αλλά και τη θεραπεία Gestalt, την PSP, καθώς και για διάφορα άλλα θέματα γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις (έρωτας-θάνατος-αγάπη, μοναξιά, ματαιότητα, απώλεια, επιλογή, κλπ). Προς τον Απρίλιο του 2017 ευελπιστώ να ολοκληρώσω το βιβλίο μου (σε Αγγλική μετάφραση θα εμφανιστεί τον Φεβρουάριο του 2018): “…στους αιρετικούς της αγάπης: τα μάτια που με κοίταξαν”.

Δεν γνωρίζω τι επιφυλάσσει το μέλλον. Και όταν κοιτώ πίσω, δεν αισθάνομαι πως αυτό που βλέπω τώρα να αποτελεί το παρελθόν μου ήταν κάποιου είδους “αναζήτηση”. Μάλλον το νιώθω ως μια ακαταμάχητη επιθυμία να βιώνω έντιμα και απόλυτα τον κάθε κύκλο μου, ώσπου να ολοκληρωθεί, καλωσορίζοντας τον επόμενο.



Και, ευγνώμων, ελπίζω ότι θα υπάρξει αρκετός χρόνος, μόνο και μόνο για να ζήσω πολλά ακόμη θαύματα.

Ωστόσο, κάθε φορά που διατρέχω μία νέα σπείρα γεγονότων, έρχεται στο νου μου και πάντα με συγκινεί πολύ, ένα υπέροχο (για μένα) τραγούδι, ερμηνευμένο μοναδικά από τον Frank Sinatra. Και μιά που έφτασες ως εδώ και με τίμησες διαβάζοντας για κάποιες σημαντικές στροφές και γεγονότα της ζωής μου, σου συνιστώ θερμά, να απολαύσεις αυτό το τραγούδι, διαβάζοντας παράλληλα τους εκπληκτικούς και απόλυτα “Gestalt” στίχους του. Ταιριάζει απόλυτα σε ό,τι πιστεύω πως σημαίνει “ζω”, και στ’ αλήθεια το βρίσκω με τη βαθύτατη έννοια κυριολεκτικά πανέμορφο.

…σημείωση: σε σχέση με τα παραπάνω, για μιαν ανάλογη αίσθηση ζωής, ίσως έχουν κάτι να πουν, με το δικό τους τρόπο, και τα ᅠφλιπεράκια – βλ. το σχετικό κείμενό μου: http://www.petrostheodorou.gr/wp-content/uploads/text-a06-02-fliper-gr.pdf



____________________

And now, the end is here

And so I face the final curtain

My friend, I’ll say it clear

I’ll state my case, of which I’m certain

I’ve lived a life that’s full

I traveled each and ev’ry highway

And more, much more than this,

I did it my way

Regrets, I’ve had a few

But then again, too few to mention

I did what I had to do and saw it through

without exemption

I planned each charted course,

each careful step along the byway

And more, much more than this,

I did it my way

Yes, there were times, I’m sure you knew

When I bit off more than I could chew

But through it all, when there was doubt

I ate it up and spit it out

I faced it all and I stood tall

and did it my way

I’ve loved, I’ve laughed and cried

I’ve had my fill, my share of losing

And now, as tears subside,

I find it all so amusing

To think I did all that

And may I say, not in a shy way

”Oh, no, oh, no, not me, I did it my way”

For what is a man, what has he got?

If not himself, then he has naught

To say the things he truly feels

and not the words of one who kneels

The record shows I took the blows and did it my way!

Yes, it was my way…

 

 

 

Frank Sinatra / My Way

Songwriters: Jacques Revaux, Paul Anka (Eng Lyr), Gilles Thibaut, Claude Francois

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



_________________________________

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΚΟΜΗ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΥΣ ΠΙΑ ΚΑΙΡΟΥΣ:

Γενικότερες δραστηριότητες στο μακρινό παρελθόν, μέχρι περίπου το 2005

Η συμμετοχή του σε οργανωτικές καθώς και άλλου είδους δραστηριότητες, έχει να κάνει τόσο με την προηγούμενη διαδρομή του στην τέχνη (από το 1978 ως το 2000), όσο και με την τωρινή του διαδρομή, η οποία όμως πλέον αφορά  πάντα είτε την ψυχοθεραπεία Gestalt είτε την “προοπτική Gestalt”.

Η τελευταία, η οποία χαρακτηρίζει τις δραστηριότητες του Θεοδώρου από το 2000 περίπου και μετά, είναι μία  γενικότερη ματιά στον κόσμο, τα πράγματα, και τις ανθρώπινες σχέσεις, η οποία ξεπερνά το ψυχοθεραπευτικό πλαίσιο.

Ουσιαστικά, πρόκειται για τις ιδέες και τις αρχές που στηρίζουν την ψυχοθεραπεία Gestalt και προέκυψαν από αυτήν, αλλά εφαρμόζονται και σε μη ψυχοθεραπευτικά πλαίσια (εργασία, εκπαίδευση, τέχνη, κλπ).

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ τέτοιων δράσεων του Θεοδώρου μετά το 2000,  που διατηρούν την προοπτική Gestalt αλλά μπορούν να ξεπεράσουν το ψυχοθεραπευτικό πλαίσιο, είναι οι εφαρμογές της προσωπικής του μεθόδου PSP, η εκπαιδευτική του ματιά στο Playback Θέατρο μέσα από την PSP, η συμμετοχή του στον εθελοντισμό όσον αφορά την εκπαίδευση και  διάφορες πρωτοβουλίες στο ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο, κλπ.

Οι δραστηριότητες αυτές ΣΗΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΩΣ στο μενού “workshops” της αρχικής σελίδας, στον κοινό κατάλογο με όλες τις άλλες, που αφορούν τη ψυχοθεραπεία Gestalt.

Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

περιλαμβάνει μερικές ενδεικτικές αναφορές  σε  ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ  δράσεις του Θεοδώρου, που τοποθετούνται από το “μακρινό παρελθόν” μέχρι περίπου την πρώτη πενταετία  του 2000.

Οι δράσεις αυτές αφορούσαν διάφορους τομείς: τη δημιουργία φορέων και πλαισίων για διάφορες πρωτοβουλίες, την εκπαίδευση στη μουσική και τις παρασταστικές τέχνες, εκδόσεις μουσικών έργων (πριν το 2000), εργαστήρια σε συνδυασμό με διαλέξεις, διάφορες συνεργασίες, κλπ.

Κάποιες από αυτές, ΧΩΡΙΣ χρονολογική σειρά και μόνον ενδεικτικά, είναι οι εξής.



ΑΠΟ ΤΟ 1978 ΩΣ ΤΟ 2000:


 

στον χώρο της τέχνης

και η “Εστία Μουσικής PODIUM”

Από το 1978 ως το 1982, εξερευνούσε την έκφραση μέσα από ποιήματα και μικρές ιστορίες. Δημιούργησε με άλλους ένα είδος “Λογοτεχνικού Club”, όπου οι ενδιαφερόμενοι συναντιόταν, συζητούσαν, και αντάλλασσαν ιδέες και δουλειές. Σε εκείνη την περίοδο έγραψε τις συλλογές “Deja Vu” (μικρές ιστορίες), “Nocturnes” (ποιήματα).

Επίσης, πειραματίστηκε με μια σειρά από σχέδια που συνόδευαν το “Deja Vu”, μια έμπνευση που πολύ πολύ αργότερα αποδείχτηκε εξαιρετικά γόνιμη για τις προσωπικές του ιδέες, στη δουλειά του με τη θεωρία της θεραπείας Gestalt.

Για να δείτε τα σχέδια του “Deja Vu” καθώς και σχετικές πληροφορίες, ακολουθείστε τη σχετική παραπομπή από το “MUSIC & ART” menu.

Γύρω στο 1988,  ο Θεοδώρου σύστησε την “Εστία Μουσικής Podium”, μια μη-κρατική και μη- κερδοσκοπική σύμπραξη, με στόχο τη γνωριμία και επαφή δημιουργών που μοιραζόταν ανάλογες απόψεις για την κοινωνική δυναμική του πολιτισμού. Η “Εστία Μουσικής Podium” παρέμεινε “εν ζωή” ως το 1997, και μέσα από αυτήν πραγματοποιήθηκαν πολυάριθμα γεγονότα.

Με το πλαίσιο αυτό ο Θεοδώρου ανέπτυξε πολλές δράσεις. Παραγωγές LP album και CD, εκδόσεις κειμένων, συνεργασίες με άλλα πρόσωπα (καλλιτεχνικές και μη), συνεργασίες με άλλους κρατικούς και μη φορείς σε διάφορα γεγονότα (εκθέσεις, φεστιβάλ, εθελοντική εργασία, διοργάνωση καλλιτεχνικών και εκπαιδευτικών προγραμμάτων και εκδηλώσεων, κλπ).

Το 1997 η “Εστία Μουσικής Podium” διοργάνωσε ένα jazz festival στη Θεσσαλονίκη με τον Δήμο Συκεών.

Το 1993, μέσα από την “Εστία Μουσικής Podium”, θεσμοποίησε για 5 χρόνια κύκλο καλοκαιρινών εκδηλώσεων στη Μηλίνα (Δήμος Σηπιάδος, Νότιο Πήλιο).

Ένα ανάλογο σκεπτικό οδήγησε στο πλαίσιο “Εντροπία: μια πρωτοβουλία δημιουργικής πράξης”. Ιδρύθηκε από τον ίδιο και άλλους, στη Θεσσαλονίκη, στις αρχές του 1996, και παρέμεινε ενεργή ως το 1999, με πολλά γεγονότα εκπαιδευτικού και καλλιτεχνικού χαρακτήρα.

Το όνομα “Εντροπία” αποτέλεσε επίσης το πλαίσιο της 3ετούς συνεργασίας του με τη χορεύτρια Έφη Τσολακίδου. Μαζί, δούλεψαν στην παράλληλη σύνθεση μουσικής και κίνησης. Ενδεικτικά, έργα τους είναι οι “Ισημερίες” (που παίχτηκαν στα πλαίσια, διάφορων γεγονότων), και το “Tribute to Leon”, (που παίχτηκε ολόκληρο, με τη χρήση του μνημειώδους ηλεκτρονικού οργάνου “Theremin”, μόνο σε μερικές “ανοιχτές πρόβες”).

Για μια περίοδο 3 περίπου ετών (1996-’99), το τεχνικό κομμάτι κάποιων παραγωγών (ηχογραφήσεις και συνεργασίες με άλλους μουσικούς), έγιναν στο στούντιο μουσικής που είχε φτιάξει εκείνη την περίοδο, το οποίο ονομαζόταν “Στούντιο Ηχοκύταρο”.

INFO: “Φεστιβάλ στη Μηλίνα” (μόνο στα Αγγλικά).

INFO: “Εστία Μουσικής Podium” (μόνο στα Αγγλικά).



1990-2000:

εκπαιδευτική δραστηριότητα στην τέχνη

Με την εκπαίδευση στην τέχνη ασχολείται από το 1990.

Εργαζόταν ως δάσκαλος μουσικής και μουσικής τεχνολογίας, σε Σχολεία, Ωδεία, Ινστιτούτα, κλπ.

Από το 1994 άρχισε να απευθύνεται εκπαιδευτικά και σε ηθοποιούς και χορευτές.

Οι προβληματισμοί του για τη σχέση της μουσικής και άλλων ειδών τέχνης, τον οδήγησαν σε ευρύτερες εκπαιδευτικές συνεργασίες με Θέατρα και Σχολές Χορού.

Ενδεικτικά, τέτοια project της δεκαετίας 1990-2000, είναι:

… Το σεμινάριο “Πέτρα” (1994), της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διάρκειας 1 χρόνου, στο οποίο σπουδαστές κλασικής μουσικής εισήχθησαν στη μουσική τεχνολογία.

… Σεμινάρια και εργαστήρια για τη δημιουργική αξιοποίηση της μουσικής τεχνολογίας, στο πλαίσιο της δουλειάς του με τίτλο “Musica Practica” (1995-1997).

… Η κατά περιόδους διδασκαλία του για 2 χρόνια στη θεατρική ομάδα του Συλλόγου Ελλήνων στη Γενεύη, από το 1999.

… Από το 1998 και για 3 χρόνια, δίδαξε στη Σχολή Θεάτρου – Κινηματογράφου “Εντροπία”.

… Οργάνωσε το περιοδικό εκπαιδευτικό εργαστήρι “Ζω όταν κινούμαι”, στο πλαίσιο της χοροθεατρικής ομάδας “Εντροπία”, που δημιούργησε το 1996 με τη χορεύτρια Έφη Τσολακίδου (και η οποία παρέμεινε ενεργή ως το 1999). Κι ακόμη, οργάνωσε το περιοδικό εργαστήρι “Προς ένα σωματικό θέατρο”, στο οποίο προσκλήθηκε και δίδαξε σε πολλούς κύκλους (30 ωρών περίπου ο κάθε ένας), ο Ελβετός Thomas Mettler.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ (1994) ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ  ΤΟΥ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:


“… Η κύρια συμβολή του Θεοδώρου στη μουσική εκπαίδευση, είναι ότι πολύ γρήγορα επεκτείνει το αντικείμενο της διδασκαλίας του σε περιοχές γενικότερου δημιουργικού ενδιαφέροντος.


Πρότεινε νέες προοπτικές σε μουσικούς και ανθρώπους της σκηνής, εμπλουτίζοντας τη διδασκαλία του με βιωματικά στοιχεία.


Σε κάθε περίπτωση διδασκαλίας του, αποσκοπεί να κινητοποιήσει τις βασικές και εγγενείς δημιουργικές ικανότητες του καθένα (άσχετα αν είναι καλλιτέχνης ή όχι, υπογραμμίζοντας την ενότητα της δημιουργικής διαδικασίας στη ζωή και την τέχνη.


Βλέπει πάντα τη μουσική εκπαίδευση περισσότερο με τη ματιά του δημιουργού, παρά με μία θεωρητική ‘ακαδημαϊκή’ προσέγγιση…”.

ΜΕΤΑ ΤΟ 1998

διήνυσε μια “ενδιάμεση περίοδο”, περνώντας αργά στο ψυχοθεραπευτικό πεδίο. Οι δύο ταυτότητές του εκείνου του καιρού, σταδιακά ενσωματώθηκαν, οπότε και ο εκπαιδευτικός χαρακτήρας των εργαστηρίων του εκείνου του καιρού, εμπλουτίστηκε σημαντικά με πολλά βιωματικά στοιχεία.

Από το 1996, τείνοντας κιόλας προς αυτήν την “ενδιάμεση περίοδο”, υλοποίησε τις ιδέες του για μια σειρά εργαστηρίων στο θέμα της δημιουργικής έκφρασης. Το project αυτό λεγόταν “Ομάδες Δημιουργικής Επικοινωνίας”, και διήρκεσε 3 χρόνια.

Παράλληλα, οδήγησε και σε ένα άλλο, το “Πολύτεχνο”, με εκπαιδευτικούς και καλλιτεχνικούς στόχους.



για το εργαστήρι “Πολύτεχνο”

πρώτη μορφή του εργαστηρίου:

“Θεσσαλονίκη, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης” – 1997

Το  “Πολύτεχνο” στήθηκε από το 1996 μαζί με την ηθοποιό και σκηνοθέτιδα Τίνα Στεφανοπούλου, και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η συμμετοχή του Θεοδώρου από το 2005 είναι μόνο συμβολική, αφού έχει πλέον εστιαστεί επαγγελματικά και δημιουργικά μόνο στην ψυχοθεραπεία και την προοπτική Gestalt.

Η πρώτη εκδοχή του εργαστηρίου λειτούργησε για πρώτη φορά από τον Μάρτιο ως τον Οκτώβριο του 1997, όταν η Θεσσαλονίκη ήταν η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, στο ανάλογο πλαίσιο (ΟΠΕΘ’97).

Ήταν ένα μεγάλο και πολυδιάστατο γεγονός, που δυστυχώς δεν υποστηρίχτηκε από τον Δήμο Θεσσαλονίκης μετά το 1997, παρά την αξιοσημείωτη πορεία του.

Ωστόσο, από το 2000, το “Πολύτεχνο” λειτουργεί με ιδιωτική πρωτοβουλία, στο πλαίσιο που παρέχει το “Στούντιο Νέμεση”.

Ένα ανάλογο με το “Πολύτεχνο” εργαστήρι δημιουργικής έκφρασης ήταν και το “dRAMA – CLUb” του “City College”, το οποίο και συντόνισε το 2002.

Η ΤΩΡΙΝΗ ΕΚΔΟΧΗ του εργαστηρίου: pdf link

η ΑΡΧΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ του εργαστηρίου – 1997 (μόνο στα Αγγλικά):

Outlining a general model of the 1997 workshop – Basic info, forward: pdf link

A. the idea: pdf link

B. this, first year – 
the reality : pdf link

C. evaluations, conclusions, comments : pdf link



1986:


αξιοποιώντας “εκείνο” το πρώτο πτυχίο…

Το 1986 ήταν ήδη συνθέτης.

Ωστόσο, μέσα από την παλιά του ιατρική ταυτότητα, αν και ήδη ουσιαστικά ανενεργή, ήθελε να συμβάλλει στις τότε μεγάλες αλλαγές του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Για τον σκοπό αυτόν, χρησιμοποίησε εκείνη την ταυτότητα για να γράψει και να εκδώσει το βιβλίο “Η οδοντιατρική περίθαλψη στην Ελλάδα: ένα μοντέλο ανάλυσης”.

Για λίγες ακόμη πληροφορίες (μόνο στα Αγγλικά) σχετικά με την “τότε” σύντομη ιατρική του διαδρομή και το συγκεκριμένο βιβλίο, κάντε κλικ εδώ.