… ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΙΓΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, ΟΛΗ Η ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΑΥΤΗΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ  

 

…μπορείτε να ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΠΛΗΡΕΙΣ, ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ του έργου, πατώντας στους αντίστοιχους τίτλους 

 

 

LP ALBUM INFO

music compositions and leaflet’s sketches

Petros Theodorou

lyrics

Hariklia Vassiliou

song

Katerina Karatza

graphics design

Stelios Pseftongas

cover’s photos

Yiorgos Poupis

recorded and remixed

Vangelis Katsoulis (studio Spectrum)

produced

PODIUM (1989)



A composition for electronic instruments and voice, is Theodorou’s 1st LP album (1989), which later reappeared in a CD along with his 2nd LP album, «BEATRICE”(see: «CD BEATRICE – ONAR”).

«ONAR” is a personal proposal for the use of music technology means so that «…an active relation between the composer and technology is maintained, as the composer, incorporates in his general intentions his tools which should not limit him in a sterile technocratic framework…”.

This work participated and was awarded a prize at the «Soundscape” Pan-European Competition of Musical Composition and Technology (Norwich, Great Britain).

In «ONAR” Theodorou is mainly trying to link electronics with natural sound. This endeavor is part of his effort to approach music technology in a personal way, something that went on in many ways in his CDs «MUSICA PRACTICA” and «PHOENISSES”.



ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ

Χαρίκλεια Βασιλείου

ξυπόλυτη θεά

Έλα μικρό μου μανιτάρι, μανιταράκι μου

τάμα μου αιώρα και κλωστή μου

θα σου πω ένα τραγούδι

για τον αετό ένα τραγούδι

θα σου γνέψω σαν τη νυχτερίδα

Έλα μικρό μου μανιτάρι,
έλα μικρό μου

Έλα στην Ανατολή

ξυπόλυτη θεά με ξέπλεκα μαλλιά

ξυπόλυτη στους πόλους θα σε περιμένω

ξυπόλυτη σε περιμένω

Έλα στην Ανατολή

ξυπόλυτη θεά με ξέπλεκα μαλλιά

άνεμο πέτρα και νερό θα σου υφαίνω

τον άνεμο θα σου υφαίνω

το ταξίδι

Θα βρέξει απόψε, βρέχει απόψε σου λέω

θα φύγω απόψε, φεύγω απόψε σου λέω
εκεί, στα ηφαίστεια

εκεί, στο απανθρακωμένο νησί

στα άπατα νερά της Σαντορίνης

και θα με ψάχνεις, μέσα στην ελαφρόπετρα

θα με παρηγορείς, μέσα στους ανέμους

Στο γυάλινο ποτήρι, ας περιμένει το φθινόπωρο

στο γυάλινο ποτήρι, μας περιμένει ο χειμώνας

αγάπη μου

 

χρόνος

Θέλω να πιω στη χαρά του

όταν παίζει με τον χρόνο

όταν παίζει με τον χρόνο που γεννιέται

Είναι βουβός ο χρόνος
σφαίρα που κυλάει,
ρόδι και φιλί πορτοκαλιού

Σ’ αντάμωσα χτες, όχι, αύριο

σ’ αντάμωσα χτες, ναι, σήμερα

η μάγισσα

Εδώ στην πόλη των ανέμων, πεινώ

πίνω στην τελευταία λέξη της ημέρας
Σε θυμάμαι

σε θυμάμαι υγρό

κι η μάγισσα να φτερουγίζει στα μαλλιά σου

το είδωλο

Μετράει λαγούμια με κόκκινη λάσπη

και σπέρνει τους εραστές σε πέντε ανέμους

Γλιστράει μες στα σεντόνια

και παραμιλεί

μέθη

Η ψυχή σου είναι το καραβάν – σεράι του πλανήτη

γύφτοι πι ερπετά, αοιδοί και σαλτιμπάγκοι

Όμικρον, το όμικρον ομφαλός
έψιλον, το έψιλον Ερμιόνη

το ωμέγα ωραιότης

έψιλον η ερημιά



THE BOOKLET

This music represents my initial attempts (since 1987) to incorporate the possibilities of music technology into my own means of expression.

The whole of the orchestral part, the sounds, and the manner of playing of the instruments (the «interpretation”) have been generated by and structured in the computer. Still, they provided in the final result the necessary space for the human voice.

In «ONAR” I ‘have used electronics in musical styles that I usually avoid to use them for (no constant beat, a lot of «accelerandi”, «ritenuti”, «rubati”, etc). I wanted to experiment with what these tools can do, how expressively can they be used in a lyric work.

As far as the style of the pieces is concerned, I opted for «allusion” or, better, «reference”, as a kind of tribute to various kinds of music that appeal to me. So the pieces contain references to the «sound – style” of Hadzidakis, Debussy, De Falla, folk songs, classical song, etc.

As for the lyrics, their musical setting was based on the concept of a kind of dramatic «staging”. (I always, even then, liked to work and structure my music using stage terms). I have divided each Hariklia’s poem into shorter parts, «images”, which are narrated and «staged” by voice and orchestra. Neither of these two elements may be said to play a more important part than the other (this is why I prefer to call «ONAR” a work for voice and orchestra, rather than a collection of songs).

This frequently resulted in strange, unusual forms. Each piece can be viewed as a sequence, a «collage” of tiny, diverse parts of music under a unique framework characterizing each piece. This was another challenge by «ONAR”: to blend conceptually and aesthetically in each piece these little and different between them parts of music in a coherent whole.

Together with Katerina we decided to use her wonderful and many possibilities offering voice in a rather modest way. We also decided to keep her interpretation out of emotional exaggerations, so that the balance between the voice and music roles would be better served.