Γενικώς υπάρχουν περιστάσεις που χωρίς κάποιον προφανή λόγο φαίνεται να ενεργούμε λες κι εμείς οι ίδιοι σαμποτάρουμε τις προθέσεις μας. Οι αποκρίσεις μας σ’ αυτό το φαινόμενο είναι πολλές, ανάλογα με το πώς το “ερμηνεύουμε”.
Ας πούμε, συχνά μας αρέσει να λέμε ότι απλώς είμαστε άτυχοι.
Ότι έλκουμε διαρκώς αποτυχίες (παρά τους αρχικούς ενθουσιασμούς μας), δυσάρεστα γεγονότα και δυσκολίες· ή, ανθρώπους που δεν μας αρέσουν αλλά, ανεξήγητα, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από τα δεσμά τους, ενώ δηλώνουμε ότι διακαώς το επιθυμούμε.

Κι ακόμη, συχνά ακούμε αυθαίρετες ερμηνείες άλλων. Ότι είμαστε εμείς που φταίμε.
Γιατί, λέει, κάνουμε αρνητικές και απαισιόδοξες σκέψεις για τον κόσμο, εμάς τους ίδιους και τη ζωή· άρα, επηρεάζουμε δυσμενώς τις συνθήκες που διαμορφώνουν τα γεγονότα της ζωής μας (ή, το “πεδίο” γύρω μας…).
Και τελικά, λένε, δεν μπορεί παρά να έλκουμε αποτυχίες και δυσκολίες γιατί η ζωή μας κι εμείς γίνονται ό,τι αρνητικό σκεφτόμαστε με το παντοδύναμο μυαλό μας…

Σε μια παραλλαγή της απόπειράς μας να “εξηγήσουμε” πώς γίνεται τα πράγματα να ξεφεύγουν από τον έλεγχό μας και τις φανερές μας προθέσεις, θεωρούμε ότι δεν “θέλουμε” με αρκετό πάθος.
Ότι δεν δινόμαστε με όλο μας το είναι στο θέλω μας, ώστε να μας προσέξει το σύμπαν και να συνωμοτήσει για να φέρει τα πράγματα κατά πως εμείς επιθυμούμε.

 

Σε μερικές καταστάσεις λοιπόν είναι σαν να φιλοξενούμε μέσα μας έναν ξένο, ο οποίος ενίοτε παίρνει τα ηνία της συμπεριφοράς μας με αιφνιδιαστικό πραξικόπημα· έναν ξένο μέσα στο ίδιο μας το σπίτι, ο οποίος αποτελεί ταυτοχρόνως τόσο ένα δικό μας κομμάτι όσο και κάτι αλλότριο και απειλητικό.

Σαν να κατοικεί κρυμμένος στις υποσημειώσεις και στα “ψιλά γράμματα” της ίδιας μας της ύπαρξης και των σχέσεών μας, κάποιος σιωπηλός συνεταίρος στους τρόπους μας να οργανώνουμε τη ζωή μας και ό,τι κάνουμε με τους άλλους ανθρώπους.

Σαν να υπάρχουν κάποιες περιοχές του προσωπικού μας κόσμου που δεν επισκεπτόμαστε ποτέ, αλλά οι άνεμοι που πνέουν από εκεί συχνά καθορίζουν ολόκληρη την πραγματικότητά μας.

Σαν ακριβώς τη στιγμή που χρειαζόμαστε να εκδηλώσουμε σε ορισμένες καταστάσεις κάποιες όψεις του εαυτού μας, μυστηριωδώς δεν μπορούμε να το καταφέρουμε.

 

Θα έλεγα σχηματικά ότι αυτές οι “απαγορευμένες” όψεις μας είναι ένα σύνολο εν δυνάμει υπαρκτών, αλλά εμπράκτως μη διαθέσιμων δυνατοτήτων αλληλεπίδρασης με τον κόσμο. Για την περιγραφή αυτών των θαμμένων δυνατοτήτων θεωρώ, προσωπικά, όμορφο και χρήσιμο τον όρο “Σκιά”.

 

σύντομο ΒΙΝΤΕΟ σε 1ο πρόσωπο για το βιβλίο

Ετικέτες: Σκιά

Post A Comment

Ένα οδοιπορικό στην ύπαρξη και τη στιγμή, στα μυστήρια της ανθρώπινης εμπειρίας και της προσωπικής πραγματικότητας, στον καθρέφτη και τις Σκιές των ματιών του Άλλου – (Το 1ο βιβλίο μου, Μάιος 2017)

On my approach PSP, for improvised embodied interaction

25 μικρά κείμενα και εικόνες για τον έρωτα, την αγάπη, τον πόθο και τη ζωή [Τετράδιο Α] – (Το 3ο βιβλίο μου, Φεβρουάριος 2018)

Δείγματα παρουσιάσεων διαφορετικής θεματολογίας, για γόνιμη ανταλλαγή πομπών – δεκτών [Σκρά 12, Θεσσαλονίκη]

Μια επίσκεψη στα άδυτα των στιγμών και των ημερών μας – (Το 2ο βιβλίο μου, Ιανουάριος 2018)

…από αυτά που θα ήθελα να είχα πει εγώ αλλά με πρόλαβαν άλλοι…

Κάποιες δραστηριότητες και συνεργασίες – αυτόνομες ή περιοδικές

Σκόρπιες σημειώσεις για μικρά και μεγάλα πράγματα και για ό,τι ξεπετιέται μέσα μου με διάφορες αφορμές

Αποσπάσματα του βιβλίου μου «Σκιά: ο σιωπηλός σύντροφος στο ταξίδι της ζωής μας»

Βίντεο με κείμενο που διαβάζεται ζωντανά, με συνοδεία μουσικής και ξενάγηση σε λεπτομέρειες των εικόνων του βιβλίου

Αποσπάσματα του βιβλίου μου «Σημιειώσεις για σένα»

Περιεχόμενα, οπισθόφυλλο, συντελεστές, ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ πολλών σελλίδων

Επιλογές από το κείμενο ως σύντομες αυτόνομες αναρτήσεις

Αποσπάσματα του βιβλίου μου «Ο χορός των θαυμάτων: τα μεγάλα ταξίδια στα μικρά βήματα»

Συντελεστές, περιεχόμενα, έκδοση, και σταδιακή ανάρτηση ΟΛΩΝ των κειμένων

  • Kατηγορίες

  • Αρχείο

  • Ο χορός των θαυμάτων

  • Σκιά: ο σιωπηλός σύντροφος στο ταξίδι της ζωής μας

  • Σημειώσεις για σένα

  • Tags

  • Subscribe to my blog

  • Professional Facebook Page