Τι είναι η PSP.

Ο όρος PSP (Process-Stage-Praxis) μπορεί να αποδοθεί ως
διαδικασία (“process”) που έχει να κάνει με την “πράξη” (με όσα συμβαίνουν – “praxis”) των αλληλεπιδράσεών μας, καθώς στιγμή-στιγμή συντίθεται το ρεύμα της προσωπικής μας εμπειρίας  και εμείς συνδημιουργούμε τον κοινό χώρο (το “πεδίο”, τη “σκηνή” – “stage”) της αλληλεπίδρασής μας.

Η PSP είναι ένα επιπρόσθετο εργαλείο που βασίζεται (α) στην αλληλεπίδραση, (β) την εστίαση στο σώμα, (γ) την αυτοσχεδιαστική κίνηση και (δ) τη δημιουργική φαντασία.

Η PSP στοχεύει στην υποστήριξη της ικανότητάς μας να αντιλαμβανόμαστε πολυεπίπεδα αυτό που συμβαίνει στην υποκειμενική μας φυσική και ψυχολογική πραγματικότητα.

Αυτή η ικανότητα ονομάζεται “επίγνωση”· οπότε, θα λέγαμε ότι η PSP είναι μία πολύ ευέλικτη επιπρόσθετη δεξιότητα, για κάθε είδους τρόπο να εξερευνούμε το ρεύμα της “εδώ και τώρα” εμπειρίας και τον εμπλουτισμό της επίγνωσής της· σημειώνεται πως όταν ασχολούμαστε με το πώς σχηματίζονται βιώματα δικά μας ή άλλων και με το πώς αναπτύσσεται η επίγνωσή τους, συνηθίζεται να μεταχειριζόμαστε τον όρο “δουλειά” – “δουλεύω”.

 

 

   Ποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει την PSP;

Η PSP μπορεί εν δυνάμει να φανεί, με πολλούς τρόπους, λιγότερο ή περισσότερο χρήσιμη χρήσιμη σε πολλούς χώρους:

στην ψυχοθεραπεία, την ψυχολογία, την αυτογνωσία και την προσωπική ανάπτυξη, τη συμβουλευτική, την εκπαίδευση σε πολλά πεδία και με διάφορα αντικείμενα, το χώρο της εργασίας και τους Οργανισμούς, την τέχνη, τις κοινωνικές παρεμβάσεις σε διάφορα πλαίσια κλπ.

Γενικότερα, θα λέγαμε ότι σε όλα αυτά και σε πολλά άλλα ανάλογα πεδία, κατάλληλα εκπαιδευμένοι άνθρωποι,  τους οποίους ας ονομάσουμε εδώ με τον γενικό όρο “συντονιστές” (πέρα από άλλους επί μέρους προσδιορισμούς του επαγγέλματός τους)· οι συντονιστές αυτοί αναλαμβάνουν την ευθύνη να διαντιδρούν συστηματικά (να “δουλεύουν”) με άλλους ανθρώπους σε φυσικό ή/και ψυχολογικό επίπεδο και με ένα ευρύ φάσμα στόχων (παροχή υποστήριξης, βοήθειας, μετάδοση εξειδικευμένης γνώσης και εμπειρίας που αναφέρεται σε διάφορα αντικείμενα κλπ).   

Οι συντονιστές δουλεύουν με άτομα και ομάδες και, συχνά, συμπεριλαμβάνουν στην επαγγελματική τους πράξη  διάφορους τρόπους εμπλουτισμού της επίγνωσης.

Η PSP μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα συμπληρωματικό εργαλείο για να ενισχύσει και να υποστηρίξει ευφάνταστα αυτόν τον στόχο, σε διάφορα πεδία.

Ωστόσο, η PSP, σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά τα ήδη υπάρχοντα εργαλεία κάποιου ο οποίος δουλεύει στους παραπάνω χώρους και την ενσωματώνει κατά βούληση στον τρόπο δουλειάς του – μόνο εμπλουτίζει και υποστηρίζει τη δουλειά του, ως μία επιπρόσθετη ικανότητα με πολλές δυνατότητες εφαρμογής.

Αντίστοιχα, η PSP απλώς διευρύνει την “παλέτα” των ήδη αποκτηθέντων εργαλείων και δεξιοτήτων συντονιστών αυτών των χώρων και, σε καμία περίπτωση, δεν υποκαθιστά κανενός είδους επαγγελματική εκπαίδευση.

Επιπλέον, όταν κάποιος μαθαίνει να χρησιμοποιεί την PSP, δεν σημαίνει ότι αποκτά (α) τον τίτλο του “ψυχοθεραπευτή” ή του “ψυχολόγου” ή οποιονδήποτε άλλον τίτλο, (β) το δικαίωμα να εργαστεί επαγγελματικά σε οποιονδήποτε από τους παραπάνω χώρους, (γ) το δικαίωμα να εργάζεται σε δουλειά η οποία περιλαμβάνει κάθε είδους παρεμβάσεις σε άλλους ανθρώπους, σε οποιοδήποτε πλαίσιο.

Η PSP, είναι απλώς ένα εργαλείο που παρέχει κάποιες νέες, επιπλέον δυνατότητες και προοπτικές, σε όποιον είναι ήδη εκπαιδευμένος να εργάζεται σε κάποιον από τους χώρους που σημειώθηκαν.

Σήμερα, η PSP εμπίπτει στον γενικότερο ανθρωπιστικό χώρο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μία συστηματική “προσέγγιση”, η οποία υποστηρίζει την ανάπτυξη της επίγνωσης σύμφωνα με μία ευρύτερη ανθρωπιστική αντίληψη.

Η PSP μπορεί να θεωρηθεί “προσέγγιση” γιατί, όπως προϋποθέτει η λέξη, η PSP τείνει προς κάποιο ορισμένο στόχο περιλαμβάνοντας συγκεκριμένες αρχές, μέσα και κατάλληλα δομημένες ακολουθίες ενεργειών (Susan Gregory, προσωπική επικοινωνία, 2016).

Οι ιδέες και ό,τι άλλο συνιστά την προσέγγιση PSP, αφορούν τόσο τη θεωρία όσο και την πράξη της (ως αποτέλεσμα συνδυασμού των θεωρητικών – φιλοσοφικών  ιδεών και της μεθοδολογίας της).

Η PSP λειτουργεί σε δύο επίπεδα: (α) σε αυτό των εφαρμογών της σε διάφορα πεδία (το “πώς” χρησιμοποιείται η PSP ανάλογα με το “πού” χρησιμοποιείται) και (β) σε αυτό της εκπαίδευσης στη θεωρία και την πράξη της.

Υπογραμμίζεται πως τα εργαλεία που περιλαμβάνει η PSP υποστηρίζουν και δεν αλλοιώνουν τους στόχους της εκάστοτε εφαρμογής στην οποία χρησιμοποιείται η PSP. Αν, για παράδειγμα, η PSP χρησιμοποιηθεί από έναν συντονιστή μιας ομάδας γονέων, αυτό δεν επηρεάζει διόλου τους στόχους της ομάδας.

Επιπλέον, δεν υπάρχει τίποτε με το οποίο θα έπρεπε να είναι ήδη εξοικειωμένοι οι συμμετέχοντες σε μία εφαρμογή, στην οποία χρησιμοποιείται με οποιονδήποτε τρόπο η PSP· αντίθετα, ο συντονιστής που περιλαμβάνει στον συντονισμό του οποιοδήποτε στοιχείο της PSP, οφείλει να γνωρίζει πολύ καλά και στη θεωρία και στην πράξη τι, πότε, γιατί και πώς κάνει ό,τι και αν κάνει με την PSP.