Ένα πιάνο. Με πολλά όμορφα, γυαλιστερά, άσπρα και μαύρα πλήκτρα. Το έργο του κάθε πλήκτρου είναι να παράγει μία μόνο νότα. Κανένα πλήκτρο δεν είναι φτιαγμένο για να κατανοεί ή να νοιάζεται για τη μουσική που παράγει ολόκληρο το πιάνο. Το μόνο που ξέρει το πλήκτρο να κάνει είναι, όταν το πατούν, να παραμένει ευαισθητοποιημένο στην πίεση του δαχτύλου επάνω του. Και, ανάλογα, να κινεί το σφυράκι που θα χτυπήσει μία συγκεκριμένη χορδή για να γεννηθεί στον αέρα η εφήμερη νότα αυτής της χορδής. Αυτός είναι όλος κι όλος ο κόσμος του πλήκτρου.

Αντίθετα, η μουσική που γεννά ολόκληρο το πιάνο, είναι ένα αδιανόητα λεπτόπλοκο αμάλγαμα πολλών πραγμάτων. Και πάντα οφείλεται σε μία εξαιρετικά σύνθετη πρόθεση που ενώνει σαν κόκκινη κλωστή τους κόσμους πολλών ανεξάρτητων πλήκτρων σε έναν κοινό στόχο. Όμως η μουσική αυτή υπάρχει σε μια μεγάλη κλίμακα όπου περιπλέκονται ζητήματα δομής, ευαίσθητων ισορροπιών συνηχήσεων, ρυθμού, αισθητικής. Ο σκοπός της έχει να κάνει με το πώς θα συνδυαστούν όλα αυτά τα ζητήματα της μεγάλης κλίμακας στην οποία υπάρχει.

Από αυτήν τη μεγάλη κλίμακα, δεν μπορεί να δει την κατά πολύ μικρότερη κλίμακα της ζωής ενός μεμονωμένου πλήκτρου – όπως όταν βλέπω το χέρι μου κινείται, δεν μπορώ να δω τι κάνουν σε επίπεδο αρθρώσεων τα νεύρα, οι τένοντες, οι μυϊκές δεσμίδες, τα αιμοφόρα αγγεία. Η μουσική, αν και αδυνατεί να υπάρξει χωρίς το πλήκτρο, δεν μπορεί (και δεν νοιάζεται) να περιγράψει τους επί μέρους, λεπτομερείς μηχανισμούς με τους οποίους οποιοδήποτε πλήκτρο, κάτω από το δυνατό ή τρυφερό άγγιγμα ενός δακτύλου, φτάνει να κινεί το σφυράκι που χτυπά κάποια χορδή.

Αντίστροφα, το πλήκτρο για να βγάλει έναν ήχο δεν χρειάζεται να έχει κατά νου καμία απολύτως πρόθεση να παίξει σώνει και καλά καμία μουσική. Η μουσική δεν είναι σκοπός του πλήκτρου. Για την ακρίβεια, το πλήκτρο δεν ξέρει καν τι θα πει μουσική. Ο σκοπός του, όπως είπαμε, συνοψίζεται στο να παράγει όσο πιο καλά μπορεί μία στρογγυλή, όμορφη και γεμάτη νότα. Κοντολογίς, η ζωή του δεν έχει την ίδια γλώσσα και τα ίδια νοήματα με τη ζωή της μουσικής του πιάνου. Όμως η μουσική δεν είναι ηθικά “καλύτερη” ή “ανώτερη” από τον μεμονωμένο ήχο ενός πλήκτρου. Πρόκειται για δυο διαφορετικούς κόσμους. Ο καθένας με το σκοπό και την ομορφιά του, χωρίς να χρειάζεται να εξηγούν αναγκαία ο ένας τον άλλον.

Ας ξαναδιαβαστούν παρακαλώ όλα αυτά, αντιστοιχώντας τη νότα ενός πλήκτρου σε μια σχέση με κίνητρο και γνώρισμα κυρίως το άγριο σεξ, και τη μουσική σε μια σχέση που καλώς ή κακώς κατάφερε να περάσει στην αγάπη.

Post A Comment

Ένα οδοιπορικό στην ύπαρξη και τη στιγμή, στα μυστήρια της ανθρώπινης εμπειρίας και της προσωπικής πραγματικότητας, στον καθρέφτη και τις Σκιές των ματιών του Άλλου – (Το 1ο βιβλίο μου, Μάιος 2017)

On my approach PSP, for improvised embodied interaction

25 μικρά κείμενα και εικόνες για τον έρωτα, την αγάπη, τον πόθο και τη ζωή [Τετράδιο Α] – (Το 3ο βιβλίο μου, Φεβρουάριος 2018)

Δείγματα παρουσιάσεων διαφορετικής θεματολογίας, για γόνιμη ανταλλαγή πομπών – δεκτών [Σκρά 12, Θεσσαλονίκη]

Μια επίσκεψη στα άδυτα των στιγμών και των ημερών μας – (Το 2ο βιβλίο μου, Ιανουάριος 2018)

…από αυτά που θα ήθελα να είχα πει εγώ αλλά με πρόλαβαν άλλοι…

Κάποιες δραστηριότητες και συνεργασίες – αυτόνομες ή περιοδικές

Σκόρπιες σημειώσεις για μικρά και μεγάλα πράγματα και για ό,τι ξεπετιέται μέσα μου με διάφορες αφορμές

Αποσπάσματα του βιβλίου μου «Σκιά: ο σιωπηλός σύντροφος στο ταξίδι της ζωής μας»

Βίντεο με κείμενο που διαβάζεται ζωντανά, με συνοδεία μουσικής και ξενάγηση σε λεπτομέρειες των εικόνων του βιβλίου

Αποσπάσματα του βιβλίου μου «Σημιειώσεις για σένα»

Περιεχόμενα, οπισθόφυλλο, συντελεστές, ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ πολλών σελλίδων

Επιλογές από το κείμενο ως σύντομες αυτόνομες αναρτήσεις

Αποσπάσματα του βιβλίου μου «Ο χορός των θαυμάτων: τα μεγάλα ταξίδια στα μικρά βήματα»

Συντελεστές, περιεχόμενα, οπισθόφυλλο, σταδιακή ανάρτηση ΟΛΩΝ των κειμένων

  • Kατηγορίες

  • Αρχείο

  • Ο χορός των θαυμάτων

  • Σκιά: ο σιωπηλός σύντροφος στο ταξίδι της ζωής μας

  • Σημειώσεις για σένα

  • Tags

  • Subscribe to my blog

  • Professional Facebook Page