Το βίντεο αυτό είναι η ενημέρωση για την ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ της ομότιτλης ομιλίας, η οποία έγινε στο ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ 5 (ΣΚΡΑ 12, Θεσ/νίκη), στις 24 Φεβρουαρίου του 2018.

Για 1η φορά, είχε παρουσιαστεί στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ (Θεσσαλονίκη), στις 9 Ιουνίου 2017, ως μέρος των εκδηλώσεων Αλυσίδα Πολιτισμού. Διοργάνωση: IΑΝΟΣ & GESTALT FOUNDATION – Κέντρο Εκπαίδευσης και Ψυχοθεραπείας.


ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι διαφάνειες που χρησιμοποιώ είναι μία συρραφή, την οποία έκανα από στιγμιότυπα της ταινίας

και η μουσική είναι το κομμάτι “DAWN”, από τη σύνθεσή  μου “ΟΝΑΡ” (1989).

 

Το βίντεο αυτό βρίσκεται εδώ.

 

Μικρά κείμενα σε διαδοχικές αναρτήσεις που έκανε το ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ 5 την εβδομάδα προ της ομιλίας, βρίσκονται συγκεντρωμένα εδώ. 

 


 

Από το ενημερωτικό φυλλάδιο:

Όλοι μας λίγο-πολύ κατοικούμε σε μια ιδιωτική νησίδα προσωπικού κόσμου.
Νιώθουμε το νου, τις σκέψεις, τις μνήμες και τα συναισθήματά μας να τρέχουν σε έναν δικό μας, απολύτως ιδιωτικό “έσω” χώρο, απρόσιτο από οτιδήποτε, καλά διαχωρισμένο με ισχυρό ψυχο­λογικό όριο από το “έξω” μας.

Επίσης, συνήθως θεωρούμε πως σε αυτόν τον “έσω” χώρο, ξεχωρίζουμε καλά τι είναι προϊόν της φαντασίας μας και τι αντιστοιχεί στην “έξω” φυσική πραγματικότητα.

Ωστόσο, είναι έτσι τα πράγματα; Πώς σχετίζεται αυτή η υποκειμενική αίσθηση της ύπαρξής μας με αυτά που συμβαίνουν όταν αγαπούμε, ερωτευόμαστε, αγγίζουμε με λαχτάρα ή λαιμαργία τον Άλλον;

Με αφορμή την κεντρική ιδέα της εκπληκτικής ταινίας του Andrei Tarkovsky “Solaris” (από το μυθιστόρημα του Stanislaw Lem), στην ομιλία αυτή θα επιχειρήσουμε να δούμε κάποια από τα κύρια θέματα και τις παραλλαγές τους, που συνθέτουν τη μουσική (μελωδική ή κακόφωνη) των συναντήσεών μας.

 


 

Η κεντρική ιδέα της πλοκής.

Σε έναν μακρινό πλανήτη, είχε στηθεί σε τροχιά ένας διαστημικός σταθμός, προκειμένου να μελετήσει τις παράξενες ιδιότητές του. Ολόκληρη η επιφάνεια του πλανήτη Solaris ήταν ένας ωκεανός παχύρρευστου μάγματος, που με ασταμάτητες σκόρπιες εκρήξεις τιναζόταν, έφτιαχνε τεράστιους κρυσταλλοποιημένους σχημα­τισμούς ασύλληπτης και υπερρεαλιστικής ομορφιάς. Αυτοί οι κρύσταλλοι, ύστερα από λίγο, κατακερματιζόταν και βυθιζόταν πάλι στο μάγμα.
Οι άνθρωποι στο διαστημικό σταθμό είχαν ενδείξεις, πως όλη αυτή η χωρίς προηγούμενο μεγαλόπρεπη διαδικασία, ήταν κάποια εκδήλωση ζωής, παρότι δεν μπορούσαν να βρουν κανέναν αντιληπτό κανόνα στην ακατάπαυστη δραστηριότητα του Solaris. Σκέφτηκαν πως ο πλανήτης ολόκληρος ήταν ένα είδος όντος, μία ακατανόητη μορφή ζωής και εξέπεμπαν διαρκώς σήματα στην επιφάνειά του, για να επικοινωνήσουν.
Ο πλανήτης όμως έμενε σιωπηλός. Ύστερα από λίγο καιρό, αντιλήφθηκαν πως ο Solaris όντως έστελνε κάποιο σημάδι, μόνο που δεν είχε να κάνει με κάποια γλώσσα. Ο πλανήτης υλοποιούσε μπροστά στα μάτια τους όνειρα αλλά και σημαντικά πρόσωπα στη ζωή του καθενός τους, που είχαν πεθάνει ή απομακρυνθεί – κάτι που ανέτρεπε τελείως την ψυχι­κή τους ισορροπία, με διάφορες εξαιρετικά δραματικές συνέπειες.
________

Ένας από τους επιστήμονες του διαστημικού σταθμού σε τροχιά γύρω από τον Solaris, μιλά με μία οπτασία, την πεθαμένη γυναίκα (Χάρι) του κεντρικού ήρωα (Κρις).
Η οπτασία, για να υπάρχει, έπρεπε να είναι διαρκώς δίπλα στον Κρις (κείμενο από ελεύθερη απόδοση των Αγγλικών υπότιτλων):

…….. Δεν είσαι γυναίκα και δεν είσαι ανθρώπινο πλάσμα, κατάλαβέ τοο, αν είσαι ικανή να καταλάβεις οτιδήποτε… Η Χάρι δεν υπάρχει πια. Είναι πεθαμένη. Εσύ είσαι ένα απλό αντίγραφο, μια μηχανική αναπαραγωγή.
…….. Ναι. Ίσως. Αλλά εγώ… γίνομαι ένα ανθρώπινο ον. Μπορώ να νιώσω πράγματα τόσο βαθιά όσο κι εσείς. Πίστεψέ με. Μπορώ ήδη να υπάρχω χωρίς τον Κρις. Εγώ… τον αγαπώ. Είμαι μία ανθρώπινη ύπαρξη. Κι εσύ είσαι… πάρα πολύ σκληρός…
________

Μετά τον θάνατο της οπτασίας, ο Κρις μιλά με έναν συνάδελφό του στον διαστημικό σταθμό:

……. Σύντομα θα με ρωτήσεις για το νόημα της ζωής. /…/ Όταν ο άνθρωπος είναι ευτυχισμένος, το νόημα της ζωής και άλλα περί αιωνιότητας ζητήματα πολύ λίγο τον ενδιαφέρουν. Τέτοιες ερωτήσεις πρέπει κάποιος να τις κάνει προς το τέλος της ζωής του.
……. Αλλά δεν ξέρουμε πότε θα τελειώσει η ζωή μας.
…..… Γι’ αυτό βιαζόμαστε τόσο πολύ. /…/ Οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι είναι αυτοί που δεν κάνουν ποτέ αυτές τις καταραμένες ερωτήσεις.
.…….Το να ρωτάς είναι η επιθυμία να γνωρίσεις.
……. Ωστόσο, για να προφυλαχτούν οι πιο απλές ανθρώπινες αλήθειες, χρειάζεται το μυστήριο.
Τα μυστήρια της ευτυχίας και της αγάπης. /…/ Το να τα σκέφτεται κάποιος όλα αυτά είναι να γνωρίζει την ημερομηνία του θανάτου του.
Το να μην ξέρουμε αυτή τη μέρα μάς κάνει πρακτικά αθάνατους…. /…/
Και τώρα; Τι έπεται; Να γυρίσω στη γη; Σιγά-σιγά όλα θα επιστρέψουν στην κανονικότητα. Μάλιστα θα βρω νέα ενδιαφέροντα και νέες σχέσεις, αλλά δεν θα μπορώ να τους αφοσιωθώ ολοκληρωτικά. Ποτέ.
Έχω άραγε το δικαίωμα να πετάξω πέρα τη δυνατότητα της επικοινωνίας με αυτόν τον ωκεανό, ακόμα κι αν αυτή η δυνατότητα βρίσκεται μόνο στη φαντασία; /…/
Μήπως θα έπρεπε να μείνω εδώ;
Ανάμεσα σε αντικείμενα και πράγματα που αγγίξαμε εγώ κι αυτή και τα οποία ακόμα έχουν τη μνήμη της ανάσας μας; Γιατί; Για την ελπίδα ότι μπορεί να ξαναγυρίσει; Αλλά δεν έχω πια αυτήν την ελπίδα.
Το μόνο που μου απομένει είναι να περιμένω.
Δεν ξέρω γιατί. Νέα θαύματα…;

Post A Comment

Ένα οδοιπορικό στην ύπαρξη και τη στιγμή, στα μυστήρια της ανθρώπινης εμπειρίας και της προσωπικής πραγματικότητας, στον καθρέφτη και τις Σκιές των ματιών του Άλλου – (Το 1ο βιβλίο μου, Μάιος 2017)

On my approach PSP, for improvised embodied interaction

25 μικρά κείμενα και εικόνες για τον έρωτα, την αγάπη, τον πόθο και τη ζωή [Τετράδιο Α] – (Το 3ο βιβλίο μου, Φεβρουάριος 2018)

Δείγματα παρουσιάσεων διαφορετικής θεματολογίας, για γόνιμη ανταλλαγή πομπών – δεκτών [Σκρά 12, Θεσσαλονίκη]

Μια επίσκεψη στα άδυτα των στιγμών και των ημερών μας – (Το 2ο βιβλίο μου, Ιανουάριος 2018)

…από αυτά που θα ήθελα να είχα πει εγώ αλλά με πρόλαβαν άλλοι…

Κάποιες δραστηριότητες και συνεργασίες – αυτόνομες ή περιοδικές

Σκόρπιες σημειώσεις για μικρά και μεγάλα πράγματα και για ό,τι ξεπετιέται μέσα μου με διάφορες αφορμές

Αποσπάσματα του βιβλίου μου «Σκιά: ο σιωπηλός σύντροφος στο ταξίδι της ζωής μας»

Βίντεο με κείμενο που διαβάζεται ζωντανά, με συνοδεία μουσικής και ξενάγηση σε λεπτομέρειες των εικόνων του βιβλίου

Αποσπάσματα του βιβλίου μου «Σημιειώσεις για σένα»

Περιεχόμενα, οπισθόφυλλο, συντελεστές, ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ πολλών σελλίδων

Επιλογές από το κείμενο ως σύντομες αυτόνομες αναρτήσεις

Αποσπάσματα του βιβλίου μου «Ο χορός των θαυμάτων: τα μεγάλα ταξίδια στα μικρά βήματα»

Συντελεστές, περιεχόμενα, έκδοση, και σταδιακή ανάρτηση ΟΛΩΝ των κειμένων

  • Kατηγορίες

  • Αρχείο

  • Ο χορός των θαυμάτων

  • Σκιά: ο σιωπηλός σύντροφος στο ταξίδι της ζωής μας

  • Σημειώσεις για σένα

  • Tags

  • Subscribe to my blog

  • Professional Facebook Page