TO SHIFT IN ENGLISH CLICK THE ICON AT THE TOP RIGHT CORNER

______________________________

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 

 

Η συμμετοχή του σε οργανωτικές καθώς και άλλου είδους δραστηριότητες, έχει να κάνει τόσο με την προηγούμενη διαδρομή του στην τέχνη (από το 1978 ως το 2000), όσο και με την τωρινή του διαδρομή, η οποία όμως πλέον αφορά  πάντα είτε την ψυχοθεραπεία Gestalt είτε την «προοπτική Gestalt».

Η τελευταία, η οποία χαρακτηρίζει τις δραστηριότητες του Θεοδώρου από το 2000 περίπου και μετά, είναι μία  γενικότερη ματιά στον κόσμο, τα πράγματα, και τις ανθρώπινες σχέσεις, η οποία ξεπερνά το ψυχοθεραπευτικό πλαίσιο.

Ουσιαστικά, πρόκειται για τις ιδέες και τις αρχές που στηρίζουν την ψυχοθεραπεία Gestalt και προέκυψαν από αυτήν, αλλά εφαρμόζονται και σε μη ψυχοθεραπευτικά πλαίσια (εργασία, εκπαίδευση, τέχνη, κλπ).

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ τέτοιων δράσεων του Θεοδώρου μετά το 2000,  που διατηρούν την προοπτική Gestalt αλλά μπορούν να ξεπεράσουν το ψυχοθεραπευτικό πλαίσιο, είναι οι εφαρμογές της προσωπικής του μεθόδου PSP, η εκπαιδευτική του ματιά στο Playback Θέατρο μέσα από την PSP, η συμμετοχή του στον εθελοντισμό όσον αφορά την εκπαίδευση και  διάφορες πρωτοβουλίες στο ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο, κλπ.

Οι δραστηριότητες αυτές ΣΗΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΩΣ στο μενού «workshops» της αρχικής σελίδας, στον κοινό κατάλογο με όλες τις άλλες, που αφορούν τη ψυχοθεραπεία Gestalt.

 

 

Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

περιλαμβάνει μερικές ενδεικτικές αναφορές  σε  ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ  δράσεις του Θεοδώρου, που τοποθετούνται από το «μακρινό παρελθόν» μέχρι περίπου την πρώτη πενταετία  του 2000.

Οι δράσεις αυτές αφορούσαν διάφορους τομείς: τη δημιουργία φορέων και πλαισίων για διάφορες πρωτοβουλίες, την εκπαίδευση στη μουσική και τις παρασταστικές τέχνες, εκδόσεις μουσικών έργων (πριν το 2000), εργαστήρια σε συνδυασμό με διαλέξεις, διάφορες συνεργασίες, κλπ.

Κάποιες από αυτές, ΧΩΡΙΣ χρονολογική σειρά και μόνον ενδεικτικά, είναι οι εξής.

 



ΑΠΟ ΤΟ 1978 ΩΣ ΤΟ 2000:


 

στον χώρο της τέχνης

και η «Εστία Μουσικής PODIUM»

 

Από το 1978 ως το 1982, εξερευνούσε την έκφραση μέσα από ποιήματα και μικρές ιστορίες. Δημιούργησε με άλλους ένα είδος «Λογοτεχνικού Club», όπου οι ενδιαφερόμενοι συναντιόταν, συζητούσαν, και αντάλλασσαν ιδέες και δουλειές. Σε εκείνη την περίοδο έγραψε τις συλλογές «Deja Vu» (μικρές ιστορίες), «Nocturnes» (ποιήματα).

Επίσης, πειραματίστηκε με μια σειρά από σχέδια που συνόδευαν το «Deja Vu», μια έμπνευση που πολύ πολύ αργότερα αποδείχτηκε εξαιρετικά γόνιμη για τις προσωπικές του ιδέες, στη δουλειά του με τη θεωρία της θεραπείας Gestalt.

Για να δείτε τα σχέδια του «Deja Vu» καθώς και σχετικές πληροφορίες, ακολουθείστε τη σχετική παραπομπή από το «MUSIC & ART» menu.

Γύρω στο 1988,  ο Θεοδώρου σύστησε την «Εστία Μουσικής Podium», μια μη-κρατική και μη- κερδοσκοπική σύμπραξη, με στόχο τη γνωριμία και επαφή δημιουργών που μοιραζόταν ανάλογες απόψεις για την κοινωνική δυναμική του πολιτισμού. Η «Εστία Μουσικής Podium» παρέμεινε «εν ζωή» ως το 1997, και μέσα από αυτήν πραγματοποιήθηκαν πολυάριθμα γεγονότα.

Με το πλαίσιο αυτό ο Θεοδώρου ανέπτυξε πολλές δράσεις. Παραγωγές LP album και CD, εκδόσεις κειμένων, συνεργασίες με άλλα πρόσωπα (καλλιτεχνικές και μη), συνεργασίες με άλλους κρατικούς και μη φορείς σε διάφορα γεγονότα (εκθέσεις, φεστιβάλ, εθελοντική εργασία, διοργάνωση καλλιτεχνικών και εκπαιδευτικών προγραμμάτων και εκδηλώσεων, κλπ).

Το 1997 η «Εστία Μουσικής Podium» διοργάνωσε ένα jazz festival στη Θεσσαλονίκη με τον Δήμο Συκεών.

Το 1993, μέσα από την «Εστία Μουσικής Podium», θεσμοποίησε για 5 χρόνια κύκλο καλοκαιρινών εκδηλώσεων στη Μηλίνα (Δήμος Σηπιάδος, Νότιο Πήλιο).

Ένα ανάλογο σκεπτικό οδήγησε στο πλαίσιο «Εντροπία: μια πρωτοβουλία δημιουργικής πράξης». Ιδρύθηκε από τον ίδιο και άλλους, στη Θεσσαλονίκη, στις αρχές του 1996, και παρέμεινε ενεργή ως το 1999, με πολλά γεγονότα εκπαιδευτικού και καλλιτεχνικού χαρακτήρα.

Το όνομα «Εντροπία» αποτέλεσε επίσης το πλαίσιο της 3ετούς συνεργασίας του με τη χορεύτρια Έφη Τσολακίδου. Μαζί, δούλεψαν στην παράλληλη σύνθεση μουσικής και κίνησης. Ενδεικτικά, έργα τους είναι οι «Ισημερίες» (που παίχτηκαν στα πλαίσια, διάφορων γεγονότων), και το «Tribute to Leon», (που παίχτηκε ολόκληρο, με τη χρήση του μνημειώδους ηλεκτρονικού οργάνου «Theremin», μόνο σε μερικές «ανοιχτές πρόβες»).

Για μια περίοδο 3 περίπου ετών (1996-’99), το τεχνικό κομμάτι κάποιων παραγωγών (ηχογραφήσεις και συνεργασίες με άλλους μουσικούς), έγιναν στο στούντιο μουσικής που είχε φτιάξει εκείνη την περίοδο, το οποίο ονομαζόταν «Στούντιο Ηχοκύταρο».

INFO: «Φεστιβάλ στη Μηλίνα» (μόνο στα Αγγλικά).

INFO: «Εστία Μουσικής Podium» (μόνο στα Αγγλικά).



1990-2000:

εκπαιδευτική δραστηριότητα στην τέχνη

 

Με την εκπαίδευση στην τέχνη ασχολείται από το 1990.

Εργαζόταν ως δάσκαλος μουσικής και μουσικής τεχνολογίας, σε Σχολεία, Ωδεία, Ινστιτούτα, κλπ.

Από το 1994 άρχισε να απευθύνεται εκπαιδευτικά και σε ηθοποιούς και χορευτές.

Οι προβληματισμοί του για τη σχέση της μουσικής και άλλων ειδών τέχνης, τον οδήγησαν σε ευρύτερες εκπαιδευτικές συνεργασίες με Θέατρα και Σχολές Χορού.

Ενδεικτικά, τέτοια project της δεκαετίας 1990-2000, είναι:

 

… Το σεμινάριο «Πέτρα» (1994), της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διάρκειας 1 χρόνου, στο οποίο σπουδαστές κλασικής μουσικής εισήχθησαν στη μουσική τεχνολογία.

 

… Σεμινάρια και εργαστήρια για τη δημιουργική αξιοποίηση της μουσικής τεχνολογίας, στο πλαίσιο της δουλειάς του με τίτλο «Musica Practica» (1995-1997).

 

… Η κατά περιόδους διδασκαλία του για 2 χρόνια στη θεατρική ομάδα του Συλλόγου Ελλήνων στη Γενεύη, από το 1999.

 

… Από το 1998 και για 3 χρόνια, δίδαξε στη Σχολή Θεάτρου – Κινηματογράφου «Εντροπία».

 

… Οργάνωσε το περιοδικό εκπαιδευτικό εργαστήρι «Ζω όταν κινούμαι», στο πλαίσιο της χοροθεατρικής ομάδας «Εντροπία», που δημιούργησε το 1996 με τη χορεύτρια Έφη Τσολακίδου (και η οποία παρέμεινε ενεργή ως το 1999). Κι ακόμη, οργάνωσε το περιοδικό εργαστήρι «Προς ένα σωματικό θέατρο», στο οποίο προσκλήθηκε και δίδαξε σε πολλούς κύκλους (30 ωρών περίπου ο κάθε ένας), ο Ελβετός Thomas Mettler.

 

 

 

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ (1994) ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ  ΤΟΥ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:


«… Η κύρια συμβολή του Θεοδώρου στη μουσική εκπαίδευση, είναι ότι πολύ γρήγορα επεκτείνει το αντικείμενο της διδασκαλίας του σε περιοχές γενικότερου δημιουργικού ενδιαφέροντος.


Πρότεινε νέες προοπτικές σε μουσικούς και ανθρώπους της σκηνής, εμπλουτίζοντας τη διδασκαλία του με βιωματικά στοιχεία.


Σε κάθε περίπτωση διδασκαλίας του, αποσκοπεί να κινητοποιήσει τις βασικές και εγγενείς δημιουργικές ικανότητες του καθένα (άσχετα αν είναι καλλιτέχνης ή όχι, υπογραμμίζοντας την ενότητα της δημιουργικής διαδικασίας στη ζωή και την τέχνη.


Βλέπει πάντα τη μουσική εκπαίδευση περισσότερο με τη ματιά του δημιουργού, παρά με μία θεωρητική ‘ακαδημαϊκή’ προσέγγιση…».

 

 

 

 

ΜΕΤΑ ΤΟ 1998

διήνυσε μια «ενδιάμεση περίοδο», περνώντας αργά στο ψυχοθεραπευτικό πεδίο. Οι δύο ταυτότητές του εκείνου του καιρού, σταδιακά ενσωματώθηκαν, οπότε και ο εκπαιδευτικός χαρακτήρας των εργαστηρίων του εκείνου του καιρού, εμπλουτίστηκε σημαντικά με πολλά βιωματικά στοιχεία.

Από το 1996, τείνοντας κιόλας προς αυτήν την «ενδιάμεση περίοδο», υλοποίησε τις ιδέες του για μια σειρά εργαστηρίων στο θέμα της δημιουργικής έκφρασης. Το project αυτό λεγόταν «Ομάδες Δημιουργικής Επικοινωνίας», και διήρκεσε 3 χρόνια.

Παράλληλα, οδήγησε και σε ένα άλλο, το «Πολύτεχνο», με εκπαιδευτικούς και καλλιτεχνικούς στόχους.



για το εργαστήρι «Πολύτεχνο»

 

πρώτη μορφή του εργαστηρίου:

«Θεσσαλονίκη, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης» – 1997

 

 

Το  «Πολύτεχνο» στήθηκε από το 1996 μαζί με την ηθοποιό και σκηνοθέτιδα Τίνα Στεφανοπούλου, και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η συμμετοχή του Θεοδώρου από το 2005 είναι μόνο συμβολική, αφού έχει πλέον εστιαστεί επαγγελματικά και δημιουργικά μόνο στην ψυχοθεραπεία και την προοπτική Gestalt.

Η πρώτη εκδοχή του εργαστηρίου λειτούργησε για πρώτη φορά από τον Μάρτιο ως τον Οκτώβριο του 1997, όταν η Θεσσαλονίκη ήταν η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, στο ανάλογο πλαίσιο (ΟΠΕΘ’97).

Ήταν ένα μεγάλο και πολυδιάστατο γεγονός, που δυστυχώς δεν υποστηρίχτηκε από τον Δήμο Θεσσαλονίκης μετά το 1997, παρά την αξιοσημείωτη πορεία του.

Ωστόσο, από το 2000, το «Πολύτεχνο» λειτουργεί με ιδιωτική πρωτοβουλία, στο πλαίσιο που παρέχει το «Στούντιο Νέμεση».

Ένα ανάλογο με το «Πολύτεχνο» εργαστήρι δημιουργικής έκφρασης ήταν και το «dRAMA – CLUb» του «City College», το οποίο και συντόνισε το 2002.

 

 

Η ΤΩΡΙΝΗ ΕΚΔΟΧΗ του εργαστηρίου: pdf link

 

η ΑΡΧΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ του εργαστηρίου – 1997 (μόνο στα Αγγλικά):

Outlining a general model of the 1997 workshop – Basic info, forward: pdf link

A. the idea: pdf link

B. this, first year – 
the reality : pdf link

C. evaluations, conclusions, comments : pdf link



1986:


αξιοποιώντας «εκείνο» το πρώτο πτυχίο…

 

Το 1986 ήταν ήδη συνθέτης.

Ωστόσο, μέσα από την παλιά του ιατρική ταυτότητα, αν και ήδη ουσιαστικά ανενεργή, ήθελε να συμβάλλει στις τότε μεγάλες αλλαγές του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Για τον σκοπό αυτόν, χρησιμοποίησε εκείνη την ταυτότητα για να γράψει και να εκδώσει το βιβλίο «Η οδοντιατρική περίθαλψη στην Ελλάδα: ένα μοντέλο ανάλυσης».

 

Για λίγες ακόμη πληροφορίες (μόνο στα Αγγλικά) σχετικά με την «τότε» σύντομη ιατρική του διαδρομή και το συγκεκριμένο βιβλίο, κάντε κλικ εδώ.